Rabu, 08 September 2010
blog ini ternyata masih hiduuuuuuuuuppppppp
hahahahah ternyata blog ini masih ada saja, padahal seingetku sudah tak hapus lho hehehehe gara-gara temen pas buber tadi bilang pernah baca artikel tentang dirinya di blog ku hahahaha ada2 saja. ternyata emang bener setelah saya search di gugel untuk keyword "imaduddin azhari" blog ini menduduki peringakat satu di halaman satu karena penasaran saya coba lagi log-in ke blog ini hehehe untunglah username dan passwordnya sama dengan blog2 saya yang lain yang pernah saya buat
Senin, 29 Juni 2009
Sepuluh Ewu
Wonokariun ngejak gendakane, jenenge Mbok Cempluk, perikso nang dokter
Bunali.
”Opoko sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso.”
takok dokter Bunali.
”Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku iki wis kewut pisan umure
75. Aku pingin takok opo sik oleh tah aku ambek bojoku iki main koyok
manten anyar ?” takok Wonokairun ambek isin-isin.
”Lho lek sampeyan gak onok penyakit yo aman-aman ae. ” jare doktere.
”Wah tepak lek ngono, cumak cik tambah mantep, tulung aku ambek
bojoku diperikso. Lha terus mumpung ndhik kene, aku tak main ambek
bojoku nang kamar praktek sampeyan. Tulung dipantau mbok menowo
onok opo-opo.” Jare Wonokairun.
Batine Bunali, sak umur-umur lagek iki ono pasien njaluk sing aneh
koyok ngene. Tapi wong jenenge dokter akhire panjaluke Wonokairun dituruti,
mari jantunge diperikso, wong loro iku main tutupan layar. Lha
Bunali ngenteni jogo-jogo lek misale wong loro iku gak kuat terus jantungen.
Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok Cempluk metu ngguyangguyu.
”Yok opo dok, aman ae tah?” takok Wonokairun.
Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene
sik kuat.
”Wis mbah, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir.” ”Suwun dok.
Piro ongkose ?” takok Wonokairun.
”Sepuluh ewu ae, wong sampeyan iku asline sehat.” Jare Bunali.
Mari ngono arek loro iku pamitan mulih. Seminggu maneh, wong loro
iku teko maneh nang dokter Bunali. Persis koyok seminggu kepungkur,
njaluk diperikso jantunge, mari ngono njaluk dipantau pas main.
Bunali yo nuruti ae wong pancen tugase sebagai dokter. Mari oleh rong
ronde, Wonokairun ambek Mbok Cempluk metu ngguya-ngguyu.
”Yok opo dok, aman ae tah?” takok Wonokairun.
Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene
sik kuat.
”Lak wis tak kandani, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir.”
”Suwun dok. Piro ongkose ?” takok Wonokairun.
”Sepuluh ewu ae, wong sampeyan iku asline sehat.” Jare Bunali.
Mari ngono arek loro iku pamitan mulih. Seminggu maneh, wong loro
iku teko maneh nang dokter Bunali.
Persis koyok seminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge, mari ngono
njaluk dipantau pas main. Bunali wis mulai ngersulo, tapi yo sik dituruti.
Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok Cempluk metu ngguyangguyu.
”Yok opo dok, aman ae tah?” takok Wonokairun. Ambek Bunali jantunge
wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sik kuat.
”Koyok minggu wingi, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir.”
”Suwun dok. Piro ongkose ?” takok Wonokairun.
”Sik tah mbah, aku katene takok. Sampeyan lak wis tak kandani lek
sampeyan iku sehat, laopo bolak-balik teko rene ngongkon aku mentelengi
sampeyan main.
Masio elek, aku iki dokter rek !!, dhudhuk wasit smack down.”
Bunali mulai purik. ”Ngene lho dok, aku iki wis muteri sak Suroboyo,
Mbenjeng, Balungbendo, Ndhiwek sampek Peterongan. Gak onok sewa
kamar sing ngisore sepuluh ewu .”
Bunali.
”Opoko sampeyan iku mbah, wong awake ketok tahes kok athik perikso.”
takok dokter Bunali.
”Ngene lho dok, umurku iki wis 80 lha bojoku iki wis kewut pisan umure
75. Aku pingin takok opo sik oleh tah aku ambek bojoku iki main koyok
manten anyar ?” takok Wonokairun ambek isin-isin.
”Lho lek sampeyan gak onok penyakit yo aman-aman ae. ” jare doktere.
”Wah tepak lek ngono, cumak cik tambah mantep, tulung aku ambek
bojoku diperikso. Lha terus mumpung ndhik kene, aku tak main ambek
bojoku nang kamar praktek sampeyan. Tulung dipantau mbok menowo
onok opo-opo.” Jare Wonokairun.
Batine Bunali, sak umur-umur lagek iki ono pasien njaluk sing aneh
koyok ngene. Tapi wong jenenge dokter akhire panjaluke Wonokairun dituruti,
mari jantunge diperikso, wong loro iku main tutupan layar. Lha
Bunali ngenteni jogo-jogo lek misale wong loro iku gak kuat terus jantungen.
Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok Cempluk metu ngguyangguyu.
”Yok opo dok, aman ae tah?” takok Wonokairun.
Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene
sik kuat.
”Wis mbah, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir.” ”Suwun dok.
Piro ongkose ?” takok Wonokairun.
”Sepuluh ewu ae, wong sampeyan iku asline sehat.” Jare Bunali.
Mari ngono arek loro iku pamitan mulih. Seminggu maneh, wong loro
iku teko maneh nang dokter Bunali. Persis koyok seminggu kepungkur,
njaluk diperikso jantunge, mari ngono njaluk dipantau pas main.
Bunali yo nuruti ae wong pancen tugase sebagai dokter. Mari oleh rong
ronde, Wonokairun ambek Mbok Cempluk metu ngguya-ngguyu.
”Yok opo dok, aman ae tah?” takok Wonokairun.
Ambek Bunali jantunge wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene
sik kuat.
”Lak wis tak kandani, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir.”
”Suwun dok. Piro ongkose ?” takok Wonokairun.
”Sepuluh ewu ae, wong sampeyan iku asline sehat.” Jare Bunali.
Mari ngono arek loro iku pamitan mulih. Seminggu maneh, wong loro
iku teko maneh nang dokter Bunali.
Persis koyok seminggu kepungkur, njaluk diperikso jantunge, mari ngono
njaluk dipantau pas main. Bunali wis mulai ngersulo, tapi yo sik dituruti.
Mari oleh rong ronde, Wonokairun ambek Mbok Cempluk metu ngguyangguyu.
”Yok opo dok, aman ae tah?” takok Wonokairun. Ambek Bunali jantunge
wong loro iku diperikso maneh, tibake pancene sik kuat.
”Koyok minggu wingi, sampeyan sehat wal afiat. Ojok khawatir.”
”Suwun dok. Piro ongkose ?” takok Wonokairun.
”Sik tah mbah, aku katene takok. Sampeyan lak wis tak kandani lek
sampeyan iku sehat, laopo bolak-balik teko rene ngongkon aku mentelengi
sampeyan main.
Masio elek, aku iki dokter rek !!, dhudhuk wasit smack down.”
Bunali mulai purik. ”Ngene lho dok, aku iki wis muteri sak Suroboyo,
Mbenjeng, Balungbendo, Ndhiwek sampek Peterongan. Gak onok sewa
kamar sing ngisore sepuluh ewu .”
Kamis, 25 Juni 2009
Numpak Taksi 2
Mari jogo bengi Muntiyadi mulih numpak taksi.
Timbangane sepi, Muntiyadi njawil supir taksine kate ngejak ngobrol.
Pas dijawil dhadhak supir taksine kuaget setengah mati. Saking kuagete,
sikile langsung mancal gas, montore langsung mencelat katene nyosop
warung.
Untunge, supire sik sempet ngincak rem, gak sidho nubruk. Muntiyadi
ambek supire podho pucete gak isok ambekan.
Pas wis tenang, Muntiyadi njaluk sepuro ambek takon nang supire opoko
dijawil ae kok kuaget.
Jare supire ”Ngene lho cak, aku sik tas pertama kali iki nyupir taksi, lha
sampeyan iku yo penumpangku sing pertama pisan.”
Muntiyadi bingung ”Lho mbiyen sampeyan kerjone opo, kok isok sampek
kagetan koyok ngene ?”
”Aku mbiyen yo nyupir pisan” jare supir taksine.
”Supir praoto tah ?” takok Muntiyadi. ”Supir montor jenasah . .”
Timbangane sepi, Muntiyadi njawil supir taksine kate ngejak ngobrol.
Pas dijawil dhadhak supir taksine kuaget setengah mati. Saking kuagete,
sikile langsung mancal gas, montore langsung mencelat katene nyosop
warung.
Untunge, supire sik sempet ngincak rem, gak sidho nubruk. Muntiyadi
ambek supire podho pucete gak isok ambekan.
Pas wis tenang, Muntiyadi njaluk sepuro ambek takon nang supire opoko
dijawil ae kok kuaget.
Jare supire ”Ngene lho cak, aku sik tas pertama kali iki nyupir taksi, lha
sampeyan iku yo penumpangku sing pertama pisan.”
Muntiyadi bingung ”Lho mbiyen sampeyan kerjone opo, kok isok sampek
kagetan koyok ngene ?”
”Aku mbiyen yo nyupir pisan” jare supir taksine.
”Supir praoto tah ?” takok Muntiyadi. ”Supir montor jenasah . .”
Senin, 22 Juni 2009
Njegur
Onok juragan tambak jenenge Sablah ngadakno sayembara.
”Sopo ae sing wani njegur nang tambakku, bakal oleh hadiah Sepeda
Montor.” jare Sablah.
Akeh wong sing ngumpul ndhelok sayembarane, tapi gak onok sing wani
njegur nang tambak. Masalae tambake isine dhudhuk iwak tapi boyo,
nyambik, bajul lan sak panunggalane.
Mergo gak onok sing wani njegur, hadiae digenti dhadhi montor kijang
anyar. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur mergo merinding ndhelok
boyone guedhe-guedhe mangap kabeh.
Akhire ambek Sabalah hadiae ditambah maneh, montor kijang anyar
ambek omah sak isine. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur. Mari sepi
meneng kuabeh, moro-moro Muntiyadi njegur nang tambak.
Penontone keplok-keplok kabeh ndhelok Muntiyadi gelut ambek boyo.
Kiro-kiro wis sak jam, akhire Muntiyadi tampil sebagai pemenang. Cumak
yo ngono, awake dhedhel kuabeh. Wis mari ambekan, Sablah marani arep
nyerahno hadiae, tapi Muntiyadi nolak.
”Yo wis tak tambahi dhuwik limangatus juta”jare Sablah, tapiMuntiyadi
tetep nolak.
”Tak tambahi mas-masan sak kilo” jare Sablah maneh, Muntiyadi tetep
gak gelem.
”Wis ngene ae, awakmu njaluk opo ae, tak turuti” jare Sablah gak gelem
kalah.
”Aku njaluk arek sing njungkrakno aku mau digowo rene”jareMuntiyadi.
”Sopo ae sing wani njegur nang tambakku, bakal oleh hadiah Sepeda
Montor.” jare Sablah.
Akeh wong sing ngumpul ndhelok sayembarane, tapi gak onok sing wani
njegur nang tambak. Masalae tambake isine dhudhuk iwak tapi boyo,
nyambik, bajul lan sak panunggalane.
Mergo gak onok sing wani njegur, hadiae digenti dhadhi montor kijang
anyar. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur mergo merinding ndhelok
boyone guedhe-guedhe mangap kabeh.
Akhire ambek Sabalah hadiae ditambah maneh, montor kijang anyar
ambek omah sak isine. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur. Mari sepi
meneng kuabeh, moro-moro Muntiyadi njegur nang tambak.
Penontone keplok-keplok kabeh ndhelok Muntiyadi gelut ambek boyo.
Kiro-kiro wis sak jam, akhire Muntiyadi tampil sebagai pemenang. Cumak
yo ngono, awake dhedhel kuabeh. Wis mari ambekan, Sablah marani arep
nyerahno hadiae, tapi Muntiyadi nolak.
”Yo wis tak tambahi dhuwik limangatus juta”jare Sablah, tapiMuntiyadi
tetep nolak.
”Tak tambahi mas-masan sak kilo” jare Sablah maneh, Muntiyadi tetep
gak gelem.
”Wis ngene ae, awakmu njaluk opo ae, tak turuti” jare Sablah gak gelem
kalah.
”Aku njaluk arek sing njungkrakno aku mau digowo rene”jareMuntiyadi.
Kamis, 18 Juni 2009
SPG
Sore-sore onok cewek SPG teko nawakno panci nang omahe Wonokairun.
”Kulo nuwun. ” jare cewek iku ambek nyepot sandal.
”Oo monggo, monggo pinarak. ”jare Wonokairun.
”Nuwun sewu pak, ibu wonten Pak ?” takok ceweke.
”Waduh bojoku gak ndhik omah ndhuk ” jare Wonokairun.
”Yen ngoten, kulo ngerantos mawon ” jare ceweke maneh.
”Lho monggo. Anggepen koyok omah dhewe ndhuk ” jare Wonokairun
ambek ngejak cewek iku mau mlebu ruang tamu. Mari ngono tamune
ditinggal ngetren dhoro.
Pas Wonokairun mulih, tibake cewek iku sing lungguh nang ruang tamu.
Ketokane cewek iku wis kuesel ngenteni kudhu ngamuk ae.
”Ibu teng pundhi to Pak ?” takok cewek SPG iku.
”Bojoku lungo nang kuburan ndhuk” jare Wonokairun.
”Jam pinten mangke kondure ?” takok cewek iku maneh.
”Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung tau mulih"
”Kulo nuwun. ” jare cewek iku ambek nyepot sandal.
”Oo monggo, monggo pinarak. ”jare Wonokairun.
”Nuwun sewu pak, ibu wonten Pak ?” takok ceweke.
”Waduh bojoku gak ndhik omah ndhuk ” jare Wonokairun.
”Yen ngoten, kulo ngerantos mawon ” jare ceweke maneh.
”Lho monggo. Anggepen koyok omah dhewe ndhuk ” jare Wonokairun
ambek ngejak cewek iku mau mlebu ruang tamu. Mari ngono tamune
ditinggal ngetren dhoro.
Pas Wonokairun mulih, tibake cewek iku sing lungguh nang ruang tamu.
Ketokane cewek iku wis kuesel ngenteni kudhu ngamuk ae.
”Ibu teng pundhi to Pak ?” takok cewek SPG iku.
”Bojoku lungo nang kuburan ndhuk” jare Wonokairun.
”Jam pinten mangke kondure ?” takok cewek iku maneh.
”Waduh gak weruh aku ndhuk. Wis onok limolas taun durung tau mulih"
Senin, 15 Juni 2009
Ketinggalan Sepur
Mari nglaporno margaret thatcher sutaji oleh tugas maneh seko kaji Imron.
Sutaji dikongkon ngeterno duwek rong juta gawe mbayar utange kaji
Imron.
”Pak .....duwek rong juta iki dikekno sopo” ? Takok sutaji.
”nggone Pak Bunali ndek Semarang” jare Pak kaji
”sopo sing ngeterno aku nang terminal sepur” jare sutaji maneh
”Ojo kuatir ..... gempil karo sujak ngancani awakmu sampek stasion
sepur” jare Pak Kaji.
Menene wong telu budal numpak sepur jurusan semarang.
”Sepure sek suwe rek .....ayok ngopi karo rokokan desek rek” jare Sutaji.
Akhire wong telu mau ngobrol karo guyon cekikikan ndek warung kopi.
Saking asyike guyon wong telu mau gak ngerti lek sepure kate budal.
Pas suorone sepur muni banter teett...tetttt ... arek telu mau kuaget.
Mari mbayar kopi arek telu terus mblayu nututi sepur. Gempil karo
sujak mblayune luwih cepet dadi sik isok mencolot mlebu nang sepur.
Sutaji ketinggalan ndek mburi ... akhire gak nutut .. wis .. ketinggalan.
Gak suwe sutaji terus ngguyu kuekel ..... ha ..ha ..ha ... Wong sing ndelok
..sutaji ... ono sing sakno .. ono sing bingung ... ono sing ngiro arek
gendeng. Satpame ndelok sutaji koyok ngono gak mentolo .. dipikir saking
sedihe terus dilampiasno ngguyu
”hei .. kon iku ketinggalan sepur kok malah ngguyu kekel opo’ o?” jare
satpame Sing kate lungo iku sakjane aku ....
Sing numpak sepur kok malah sing ngeterno aku ...
Sutaji dikongkon ngeterno duwek rong juta gawe mbayar utange kaji
Imron.
”Pak .....duwek rong juta iki dikekno sopo” ? Takok sutaji.
”nggone Pak Bunali ndek Semarang” jare Pak kaji
”sopo sing ngeterno aku nang terminal sepur” jare sutaji maneh
”Ojo kuatir ..... gempil karo sujak ngancani awakmu sampek stasion
sepur” jare Pak Kaji.
Menene wong telu budal numpak sepur jurusan semarang.
”Sepure sek suwe rek .....ayok ngopi karo rokokan desek rek” jare Sutaji.
Akhire wong telu mau ngobrol karo guyon cekikikan ndek warung kopi.
Saking asyike guyon wong telu mau gak ngerti lek sepure kate budal.
Pas suorone sepur muni banter teett...tetttt ... arek telu mau kuaget.
Mari mbayar kopi arek telu terus mblayu nututi sepur. Gempil karo
sujak mblayune luwih cepet dadi sik isok mencolot mlebu nang sepur.
Sutaji ketinggalan ndek mburi ... akhire gak nutut .. wis .. ketinggalan.
Gak suwe sutaji terus ngguyu kuekel ..... ha ..ha ..ha ... Wong sing ndelok
..sutaji ... ono sing sakno .. ono sing bingung ... ono sing ngiro arek
gendeng. Satpame ndelok sutaji koyok ngono gak mentolo .. dipikir saking
sedihe terus dilampiasno ngguyu
”hei .. kon iku ketinggalan sepur kok malah ngguyu kekel opo’ o?” jare
satpame Sing kate lungo iku sakjane aku ....
Sing numpak sepur kok malah sing ngeterno aku ...
Kamis, 11 Juni 2009
Wanita Besi
Sutaji gupuh kabeh marani kantor pulisi katene lapuran.
”Waduh Pak Pulisi, aku sik tas ae dinunuti Margaret Tatcher ” jare
Sutaji.
”Sampeyan ojok macem-macem lek lapuran .” jare pulisine gak percoyo.
”Saestu Pak, asli aku gak mbujuk ”. jare Sutaji.
”Lek ngono lapuran sing lengkap alon-alon. Sampeyan pethuk Margaret
iku nang ndhi ?” takok pulisine.
”Ngene lho ceritone Pak. Pas aku ngirim barang arep mlebu tol Waru,
moro-moro onok bule tuwek awe-awe njaluk nunut. Bareng wis munggah,
aku kuaget tibake wong bule iku Margaret Tatcher. ” jare Sutaji.
”Lho kok sampeyan yakin lek iku asli Margaret Tatcher ?”takok Polisine.
”Aku yakine iku pas ngisi solar, dhe’e iku titip njaluk tukokno Mesran
Super, jarene ngelak. Lha sisane iku ditetesno mripate, jarene mripate
perih” jare Sutaji.
”Opoko ceritone kok dhe’e sampek isok nunut awakmu ?” takok pulisine
maneh.
”Ceritone iku, dhe’e lagi melancong nang Suroboyo, lha pas sampek
Demak dhadhak moro-moro dhe’e diuber-uber wong akeh, onok tukang
rombeng, onok juragan besitua. Kabeh iku nggowok timbangan dhewedhewe
kepingin ngiloni dhe’e.
Mergo wedhi, akhire dhe’e mlayu mbalik nang hotel. Pas arep tekan
hotel, dhadhak dhe’e pethuk ambek wong Timbang Badan. Begitu ndhelok
timbangan, Margaret tambah pucet kewedhen, terus mlayu maneh sampek
akhire pethukan ambek aku njaluk nunut.
Pas tak takoni arep nang endhi, jarene sembarang pokoke sing aman.
Akhire yo tak jak ngirim barang. Lha saiki iku aku arep lapuran ndhik
sampeyan lek Margaret iku ngilang maneh.
”Aku wedhi lek disalahno.” jare Sutaji.
”Lho kapan dhe’e ngilang maneh ? ” takok pulisine.
”Pas praotoku tak enggokno jembatan timbang ”
”Waduh Pak Pulisi, aku sik tas ae dinunuti Margaret Tatcher ” jare
Sutaji.
”Sampeyan ojok macem-macem lek lapuran .” jare pulisine gak percoyo.
”Saestu Pak, asli aku gak mbujuk ”. jare Sutaji.
”Lek ngono lapuran sing lengkap alon-alon. Sampeyan pethuk Margaret
iku nang ndhi ?” takok pulisine.
”Ngene lho ceritone Pak. Pas aku ngirim barang arep mlebu tol Waru,
moro-moro onok bule tuwek awe-awe njaluk nunut. Bareng wis munggah,
aku kuaget tibake wong bule iku Margaret Tatcher. ” jare Sutaji.
”Lho kok sampeyan yakin lek iku asli Margaret Tatcher ?”takok Polisine.
”Aku yakine iku pas ngisi solar, dhe’e iku titip njaluk tukokno Mesran
Super, jarene ngelak. Lha sisane iku ditetesno mripate, jarene mripate
perih” jare Sutaji.
”Opoko ceritone kok dhe’e sampek isok nunut awakmu ?” takok pulisine
maneh.
”Ceritone iku, dhe’e lagi melancong nang Suroboyo, lha pas sampek
Demak dhadhak moro-moro dhe’e diuber-uber wong akeh, onok tukang
rombeng, onok juragan besitua. Kabeh iku nggowok timbangan dhewedhewe
kepingin ngiloni dhe’e.
Mergo wedhi, akhire dhe’e mlayu mbalik nang hotel. Pas arep tekan
hotel, dhadhak dhe’e pethuk ambek wong Timbang Badan. Begitu ndhelok
timbangan, Margaret tambah pucet kewedhen, terus mlayu maneh sampek
akhire pethukan ambek aku njaluk nunut.
Pas tak takoni arep nang endhi, jarene sembarang pokoke sing aman.
Akhire yo tak jak ngirim barang. Lha saiki iku aku arep lapuran ndhik
sampeyan lek Margaret iku ngilang maneh.
”Aku wedhi lek disalahno.” jare Sutaji.
”Lho kapan dhe’e ngilang maneh ? ” takok pulisine.
”Pas praotoku tak enggokno jembatan timbang ”
Senin, 08 Juni 2009
Kepiting
Romlah njaluk ditukokno kepiting gawe buko.
”Yo wis tak tukokno nang rolak” jare Muntiyadi.
”Lho gak numpak bronpit tah ?” takok Romlah.
”Gak wis, cik gak amis. Tak nyegat bemo ae” jare Muntiyadi.
Mari ngono Muntiyadi budhal nyegat bemo. Dhadhak ndhik bemo
Muntiyadi pethuk ambek bekas pacare biyen, jenenge Sablah.
”Lho cakMun, kate nang endhi peno cak ?”takok Sablah. ”Kate nglencer
golek angin . .” jare Muntiyadi.
”Sakjane aku kate kulak kain, tapi wurung ae wis, tak melok peno ae”
jare Sablah ngalem.
Mari ngono arek loro iku ngelencer nang musium Kapal Selam. Ndhik
kono lak isis tah, dhadhi gak keroso moro-moro wis sore.
”Waduh blaen iki, aku kudhu mulih, wis yo .” jare Muntiyadi.
Mari pamitan, Muntiyadi mampir nang rolak tuku kepiting diadhai kresek.
Mergo gopoh kabeh, pas katene mlebu pekarangan dhadhak kreseke jebol,
kepitinge buyar kabeh. Ambek nggurak kepitinge, Muntiyadi bengokbengok
”Ayo cepetan sithik . .wis meh tekan iki ” Krungu bojone bengokbengok,
Romlah ambek muring-muring.
”Cak . .cak, cik guobloke se sampeyan iku. Lha mosok kepiting digiring
padhakno bebek ae. Mulakno kok sui. . .”
”Yo wis tak tukokno nang rolak” jare Muntiyadi.
”Lho gak numpak bronpit tah ?” takok Romlah.
”Gak wis, cik gak amis. Tak nyegat bemo ae” jare Muntiyadi.
Mari ngono Muntiyadi budhal nyegat bemo. Dhadhak ndhik bemo
Muntiyadi pethuk ambek bekas pacare biyen, jenenge Sablah.
”Lho cakMun, kate nang endhi peno cak ?”takok Sablah. ”Kate nglencer
golek angin . .” jare Muntiyadi.
”Sakjane aku kate kulak kain, tapi wurung ae wis, tak melok peno ae”
jare Sablah ngalem.
Mari ngono arek loro iku ngelencer nang musium Kapal Selam. Ndhik
kono lak isis tah, dhadhi gak keroso moro-moro wis sore.
”Waduh blaen iki, aku kudhu mulih, wis yo .” jare Muntiyadi.
Mari pamitan, Muntiyadi mampir nang rolak tuku kepiting diadhai kresek.
Mergo gopoh kabeh, pas katene mlebu pekarangan dhadhak kreseke jebol,
kepitinge buyar kabeh. Ambek nggurak kepitinge, Muntiyadi bengokbengok
”Ayo cepetan sithik . .wis meh tekan iki ” Krungu bojone bengokbengok,
Romlah ambek muring-muring.
”Cak . .cak, cik guobloke se sampeyan iku. Lha mosok kepiting digiring
padhakno bebek ae. Mulakno kok sui. . .”
Senin, 01 Juni 2009
Numpak Taksi
Muntiyadi mari mulih jogo kiro-kiro jam rolas bengi. Embong wis suepi,
gak onok bemo sing lewat, ojek yo gak onok. Muntiyadi malih merinding
disko opo maneh ketepakan saiki malem Jum’at kliwon.
Mari ngenteni sui, akhire onok taksi liwat, waduh lumayan pikire. Mari
mlebu taksi lungguh ndhik mburi, Muntiyadi terus ngandani supir taksine
njaluk diterno mulih nang Wiyung.
Mergo kekeselen, gak sui Muntiyadi langsung keturon pules.
Pas enak-enak turu, Muntiyadi moro-moro keroso taksine kok tambah
alon. Bareng didelok dhadhak supir taksine wis gak onok, tibake montore
mlaku dhewe.
Muntiyadi tambah gemeter pas ndhelok tibake taksine lagi ngeliwati
kuburan.
Mergo gak kuat nahan wedhi, Mutiyadi bengok-bengok ambek kepuyuhpuyuh
”Tolong !!. . .tolong !!”.
Moro-moro seko jendelone taksi, onok endhase supir taksi njengongok.
Muntiyadi tambah pucet gak karuan, tibake supir taksine ngomong ngene.
”Hee cak . .ojok turu ae . .Ewangono nyurung, montore mogok iki lho..”
gak onok bemo sing lewat, ojek yo gak onok. Muntiyadi malih merinding
disko opo maneh ketepakan saiki malem Jum’at kliwon.
Mari ngenteni sui, akhire onok taksi liwat, waduh lumayan pikire. Mari
mlebu taksi lungguh ndhik mburi, Muntiyadi terus ngandani supir taksine
njaluk diterno mulih nang Wiyung.
Mergo kekeselen, gak sui Muntiyadi langsung keturon pules.
Pas enak-enak turu, Muntiyadi moro-moro keroso taksine kok tambah
alon. Bareng didelok dhadhak supir taksine wis gak onok, tibake montore
mlaku dhewe.
Muntiyadi tambah gemeter pas ndhelok tibake taksine lagi ngeliwati
kuburan.
Mergo gak kuat nahan wedhi, Mutiyadi bengok-bengok ambek kepuyuhpuyuh
”Tolong !!. . .tolong !!”.
Moro-moro seko jendelone taksi, onok endhase supir taksi njengongok.
Muntiyadi tambah pucet gak karuan, tibake supir taksine ngomong ngene.
”Hee cak . .ojok turu ae . .Ewangono nyurung, montore mogok iki lho..”
Kamis, 28 Mei 2009
Bajak Laut
Muntiyadi pethuk ambek Gempil koncone sing dines ndhik angkatan darat.
Tibake Gempil iku saiki sikile sing kiwo yo dingklang pisan, ambek tangane
sing tengen tibake yo tughel digenti cathoke bakul beras. Sing luwih nemen
maneh, motone gempil kari sing kiwo. Moto sing tengen wis cumplung
ditutupi kain ireng malih koyok bajak laut.
”Lho Mun, sikilmu opoko ? ” takok Gempil.
Mari ngono Muntiyadi cerito pengalamane kijolan sikile wong wedhok.
”Lha awakmu opoko kok mreteli pisan ?” Muntiyadi genti takok nang
Gempil .
”Pas aku patroli nang Aceh, sikilku ngincak granat, langsung puthul.
Pas iku onoke sikile sapi, berhubung aku gak gelem, akhire yo ngene sikilku
dhadhi mek sithok”.
”Waduh cik apese nasipmu, lha tanganmu opoko kok digenti cathoke
beras ?” takok Muntiyadi maneh.
”Mari sikilku tughel iku mau, aku dirawat ndhik barak.
Moro-moro barakku dibom ambek mungsuh, kenek tanganku, langsung
tughel.
Pas iku onoke cathoke beras, timbangane gak onok blas, akhire aku
gelem. ” jarene Gempil maneh.
”Wah kayal thok kon iku, lha motomu opoko kok cumplung pisan ?
Kelilipen granat tah ?” takok Muntiyadi maneh.
”Oo iku seje ceritone. Enak-enak cangkruk nyeritakno pengalamanku
iku mau, moro-moro onok manuk nembeleki mripatku ”. jare Gempil.
”Wah kon iku tambah ngawur thok ae, lha mosok ditembeleki manuk
isok motone cumplung”. Muntiyadi mulai gak percoyo.
”Lho iku dhudhuk mergo tembelek manuk” jare Gempil.
”Lho opoko ?” takok Muntiyadi. ”Iku pas dino pertama aku nggawe
cathok beras”.
Tibake Gempil iku saiki sikile sing kiwo yo dingklang pisan, ambek tangane
sing tengen tibake yo tughel digenti cathoke bakul beras. Sing luwih nemen
maneh, motone gempil kari sing kiwo. Moto sing tengen wis cumplung
ditutupi kain ireng malih koyok bajak laut.
”Lho Mun, sikilmu opoko ? ” takok Gempil.
Mari ngono Muntiyadi cerito pengalamane kijolan sikile wong wedhok.
”Lha awakmu opoko kok mreteli pisan ?” Muntiyadi genti takok nang
Gempil .
”Pas aku patroli nang Aceh, sikilku ngincak granat, langsung puthul.
Pas iku onoke sikile sapi, berhubung aku gak gelem, akhire yo ngene sikilku
dhadhi mek sithok”.
”Waduh cik apese nasipmu, lha tanganmu opoko kok digenti cathoke
beras ?” takok Muntiyadi maneh.
”Mari sikilku tughel iku mau, aku dirawat ndhik barak.
Moro-moro barakku dibom ambek mungsuh, kenek tanganku, langsung
tughel.
Pas iku onoke cathoke beras, timbangane gak onok blas, akhire aku
gelem. ” jarene Gempil maneh.
”Wah kayal thok kon iku, lha motomu opoko kok cumplung pisan ?
Kelilipen granat tah ?” takok Muntiyadi maneh.
”Oo iku seje ceritone. Enak-enak cangkruk nyeritakno pengalamanku
iku mau, moro-moro onok manuk nembeleki mripatku ”. jare Gempil.
”Wah kon iku tambah ngawur thok ae, lha mosok ditembeleki manuk
isok motone cumplung”. Muntiyadi mulai gak percoyo.
”Lho iku dhudhuk mergo tembelek manuk” jare Gempil.
”Lho opoko ?” takok Muntiyadi. ”Iku pas dino pertama aku nggawe
cathok beras”.
Senin, 25 Mei 2009
Wedhus
Bunali pethuk Wonokairun lagi angon wedhus.
”Mbah, waduh wedhus sampeyan akeh yo ?” jare Bunali
”Yo lumayan ” jare si Mbah
”Pira kabehe, Mbah ?” takon Bunali maneh
”Sing putih opo sing ireng ?”
”Sing putih, wis”
”Selawe”’
”Wik, cik akehe. Lha sing ireng?’”
”Podho...” jare Wonokairun ambek ngarit suket Bunali takon maneh.
”Mangan sukete yo akeh pisan, Mbah..”
”Yo..”
”Pirang kilo mangane sakdino ?”
”Sing putih opo sing ireng ?”
”Sing ireng, wis”
”Yo kiro-kiro limang kiloan”
”Lha sing putih?”
”Podho . . .”
Bunali bingung, laopo lek ditakoni kok kudu mbedakno sing putih tah
ireng, wong jawabane yo podho ae.
”Mbah, opoko lek tak takoni perkara wedusmu, sampeyan mesti leren
takon sing putih tah sing ireng barang. Padahal masiyo putih utawa ireng,
jawabanmu podho terus. Sakjane ngono onok opo?”
”Ngene lho, sing putih iku wehusku...”
”Lha sing ireng ?” ”Podho . . .”
”Mbah, waduh wedhus sampeyan akeh yo ?” jare Bunali
”Yo lumayan ” jare si Mbah
”Pira kabehe, Mbah ?” takon Bunali maneh
”Sing putih opo sing ireng ?”
”Sing putih, wis”
”Selawe”’
”Wik, cik akehe. Lha sing ireng?’”
”Podho...” jare Wonokairun ambek ngarit suket Bunali takon maneh.
”Mangan sukete yo akeh pisan, Mbah..”
”Yo..”
”Pirang kilo mangane sakdino ?”
”Sing putih opo sing ireng ?”
”Sing ireng, wis”
”Yo kiro-kiro limang kiloan”
”Lha sing putih?”
”Podho . . .”
Bunali bingung, laopo lek ditakoni kok kudu mbedakno sing putih tah
ireng, wong jawabane yo podho ae.
”Mbah, opoko lek tak takoni perkara wedusmu, sampeyan mesti leren
takon sing putih tah sing ireng barang. Padahal masiyo putih utawa ireng,
jawabanmu podho terus. Sakjane ngono onok opo?”
”Ngene lho, sing putih iku wehusku...”
”Lha sing ireng ?” ”Podho . . .”
Jumat, 22 Mei 2009
Semongko
Bunali lagi pusing soale kebon semongkone ben bengi dijarahi wong, padahal
lagi wayahe panen. Wis diakali macem-macem sik pancet ae akeh sing
ilang.
Jarene wong sing nyolong ikuWonokairun, tapi Bunali gak wani nangkep.
Akhire Bunali nemokno cara cik malinge kapok.
Sore-sore sak durunge mulih, Bunali masang papan peringatan sing onok
tulisane ngene, ”Awas !!! Ati-ati lek arep nyolong. Salah siji semongkoku
iki wis tak suntik racun”
Mari ngitung semongkone sing mateng, kabeh onok limolas, Bunali mulih.
Sisuke Bunali nyambangi kebone maneh, pas di ijir semongkone sik
pancet limolas.
”Wah tibake malinge gocik, tak bujuki ambek pengumuman ae wis wedhi
” pikire Bunali.
Mari ngono Bunali ndhelok papan pengumumane ambruk, wah paling
ketiup angin, pikire Bunali maneh. Pas diwalik, tibake papan pengumumane
ditambahi tulisan ambek malinge,
”Awas !!! saiki onok loro”.
lagi wayahe panen. Wis diakali macem-macem sik pancet ae akeh sing
ilang.
Jarene wong sing nyolong ikuWonokairun, tapi Bunali gak wani nangkep.
Akhire Bunali nemokno cara cik malinge kapok.
Sore-sore sak durunge mulih, Bunali masang papan peringatan sing onok
tulisane ngene, ”Awas !!! Ati-ati lek arep nyolong. Salah siji semongkoku
iki wis tak suntik racun”
Mari ngitung semongkone sing mateng, kabeh onok limolas, Bunali mulih.
Sisuke Bunali nyambangi kebone maneh, pas di ijir semongkone sik
pancet limolas.
”Wah tibake malinge gocik, tak bujuki ambek pengumuman ae wis wedhi
” pikire Bunali.
Mari ngono Bunali ndhelok papan pengumumane ambruk, wah paling
ketiup angin, pikire Bunali maneh. Pas diwalik, tibake papan pengumumane
ditambahi tulisan ambek malinge,
”Awas !!! saiki onok loro”.
Senin, 18 Mei 2009
Nostalgia
Pas wayahe bulan purnama, Muntiyadi ngejak Romlah ngelencer nostalgia
numpak bronpit.
Mari ngono, arek loro iku tekan mburine pabrik paku.
”Dik, yok opo lek awake dhewe mbaleni lakon limang taun kepungkur
pas pacaran biyen ?” jare Muntiyadi.
”Iyo cak, setuju.” jare Romlah.
Mari ngono, Romlah dilungguhno ndhik pager wesi mburine pabrik paku
iku. Terus ambek Muntiyadi, Romlah dijak indehoi koyok jamane pas
pacaran biyen.
Moro-moro, Romlah lunjak-lunjak ambek awake horeg kabeh. Ndelok
bojone giras ngono, Muntiyadi tambah semuangat.
Wis oleh rong ronde, akhire arek loro iku nggeblak ceblok ndhik suket.
”Waduh dik, awakmu kok cik girase ” jare Muntiyadi.
”Iyo cak, limang taun kepungkur, pager wesine gak onok setrume. .”
numpak bronpit.
Mari ngono, arek loro iku tekan mburine pabrik paku.
”Dik, yok opo lek awake dhewe mbaleni lakon limang taun kepungkur
pas pacaran biyen ?” jare Muntiyadi.
”Iyo cak, setuju.” jare Romlah.
Mari ngono, Romlah dilungguhno ndhik pager wesi mburine pabrik paku
iku. Terus ambek Muntiyadi, Romlah dijak indehoi koyok jamane pas
pacaran biyen.
Moro-moro, Romlah lunjak-lunjak ambek awake horeg kabeh. Ndelok
bojone giras ngono, Muntiyadi tambah semuangat.
Wis oleh rong ronde, akhire arek loro iku nggeblak ceblok ndhik suket.
”Waduh dik, awakmu kok cik girase ” jare Muntiyadi.
”Iyo cak, limang taun kepungkur, pager wesine gak onok setrume. .”
Kamis, 14 Mei 2009
Wedi KAro Bojo
Mari pegatan muntiyadi terus rujukan maneh karo romlah. Masalahe
muntiyadi cinta pol karo romlah.
Kapanane ndek kesatuanne muntiyadi, tentara diperintah baris. Tapi
komandan njaluk barisanne dibagi loro.
Barisan sing pertama tentara sing wedi karo bojone. Barisan sing kedua
tentara sing gak wedi karo bojone.
Pas komandan ngecek barisan. Barisan sing pertama akeh pol. . . Barisan
sing kedua cuman siji yo muntiyadi
Komandanne takok nang muntiyadi: Opo’o peno kok gak wedi karo bojo.
”Lho aku iki ndek barisan kedua, dikongkon karo bojoku” Jare muntiyadi.
muntiyadi cinta pol karo romlah.
Kapanane ndek kesatuanne muntiyadi, tentara diperintah baris. Tapi
komandan njaluk barisanne dibagi loro.
Barisan sing pertama tentara sing wedi karo bojone. Barisan sing kedua
tentara sing gak wedi karo bojone.
Pas komandan ngecek barisan. Barisan sing pertama akeh pol. . . Barisan
sing kedua cuman siji yo muntiyadi
Komandanne takok nang muntiyadi: Opo’o peno kok gak wedi karo bojo.
”Lho aku iki ndek barisan kedua, dikongkon karo bojoku” Jare muntiyadi.
Senin, 11 Mei 2009
Mo Limo Part 2
Mari nilep dhuwik makelaran , akhire Bunali pindah omah nang luar
kota golek ketenangan. Dhuwike ditukokno omah ndhik walike gunung
kemukus. Ndesone pancen suepi gak onok wong blas.
Paling banter Bunali metu tuku kebutuhan sakwulan pisan, sisane yo
wis ndhik omah dhewekan gak onok sing ngeriwuki. Pokoke uripe tenang
dan damai gak onok sing ngganggu maneh. Sui-sui sakjane Bunali yo kroso
kesepian.
Kiro-kiro wis rong sasi, pas enak-enak nyruput kopi sore-sore moro-moro
onok wong sing dhodhok omahe Bunali.
”Kulo nuwun, kenalno jenengkuWonokairun, omahku kiro-kiro rong kilo
seko kene. Aku katene ngundang sampeyan mangan-mangan ndhik omahku
jam pitu bengi. ”. jare tamune Bunali.
”Wah ketepakan, aku wis sui gak gumbul wong maneh. Yo wis aku tak
mrono. ” jare Bunali sueneng. Mari ngono Wonokairun pamit.
Pas katene metu lawang, Wonokairun mbalik maneh, ”Aku meh lali,
engkok onok ngombe-ngombe bir pisan.”
”Wah gak masalah, aku wis biasa ngombe” jare Bunali.
Jik tas mlaku, Wonokairun mbalik maneh, ”Aku meh lali maneh, engkok
onok sabu-sabu pisan, tapi ojok rame-rame lho yo”.
”Lho ketepakan iku, aku wis sui gak nyabu maneh,” jare Bunali maneh.
Wis tekan pekarangan, dhadhak Wonokairun mbalik maneh, ”Sampeyan
seneng gendhakan pisan tah gak ?”
”Opo maneh gendhakan, aku wis rong wulan nganggur, yo mesti ae arep
rek. ” Bunali tambah giras mbayangno.
”Yo wis tak enteni ” jare Wonokairun.
”Lho Mbah, aku kudhu nganggo klambi opo, batikan tah sarungan thok
? ” takok Bunali.
”Sak karepmu !. Wong mek onok awakmu karo aku. . .”
kota golek ketenangan. Dhuwike ditukokno omah ndhik walike gunung
kemukus. Ndesone pancen suepi gak onok wong blas.
Paling banter Bunali metu tuku kebutuhan sakwulan pisan, sisane yo
wis ndhik omah dhewekan gak onok sing ngeriwuki. Pokoke uripe tenang
dan damai gak onok sing ngganggu maneh. Sui-sui sakjane Bunali yo kroso
kesepian.
Kiro-kiro wis rong sasi, pas enak-enak nyruput kopi sore-sore moro-moro
onok wong sing dhodhok omahe Bunali.
”Kulo nuwun, kenalno jenengkuWonokairun, omahku kiro-kiro rong kilo
seko kene. Aku katene ngundang sampeyan mangan-mangan ndhik omahku
jam pitu bengi. ”. jare tamune Bunali.
”Wah ketepakan, aku wis sui gak gumbul wong maneh. Yo wis aku tak
mrono. ” jare Bunali sueneng. Mari ngono Wonokairun pamit.
Pas katene metu lawang, Wonokairun mbalik maneh, ”Aku meh lali,
engkok onok ngombe-ngombe bir pisan.”
”Wah gak masalah, aku wis biasa ngombe” jare Bunali.
Jik tas mlaku, Wonokairun mbalik maneh, ”Aku meh lali maneh, engkok
onok sabu-sabu pisan, tapi ojok rame-rame lho yo”.
”Lho ketepakan iku, aku wis sui gak nyabu maneh,” jare Bunali maneh.
Wis tekan pekarangan, dhadhak Wonokairun mbalik maneh, ”Sampeyan
seneng gendhakan pisan tah gak ?”
”Opo maneh gendhakan, aku wis rong wulan nganggur, yo mesti ae arep
rek. ” Bunali tambah giras mbayangno.
”Yo wis tak enteni ” jare Wonokairun.
”Lho Mbah, aku kudhu nganggo klambi opo, batikan tah sarungan thok
? ” takok Bunali.
”Sak karepmu !. Wong mek onok awakmu karo aku. . .”
Kamis, 07 Mei 2009
ASI
Yuk Jah lungo nang dokter anak ambek nggendhong bayek. Gak sui Yuk
Jah diceluk mlebu, tibake doktere guanteng.
Mari merikso bayeke, doktere takok nang Yuk Jah, ”Ning, arek iki
ngombe ASI opo susu botol ?”
”ASI pak dokter . . .” jare Yuk Jah.
”Wah lek ngono tulung aku prelu merikso susu sampeyan, ” jare doktere.
Yuk Jah nurut, klambine dibukak. Mari ngono ambek doktere diperikso
alon-alon. Yuk Jah seneng ae, soale enak ambek doktere kan ganteng
pisan.
Wis mari merikso, doktere ngomong ngene, ”Waduh Ning, yo pantes
bayek sampeyan kuru, wong sampeyan iku gak ndhuwe susu.”
Jare Yuk Jah, ”Dhudhuk aku sing nyusoni pak dokter ”.
”Lha sopo maneh lho ? .” doktere bingung.
”Aku iki ewange . .”
Jah diceluk mlebu, tibake doktere guanteng.
Mari merikso bayeke, doktere takok nang Yuk Jah, ”Ning, arek iki
ngombe ASI opo susu botol ?”
”ASI pak dokter . . .” jare Yuk Jah.
”Wah lek ngono tulung aku prelu merikso susu sampeyan, ” jare doktere.
Yuk Jah nurut, klambine dibukak. Mari ngono ambek doktere diperikso
alon-alon. Yuk Jah seneng ae, soale enak ambek doktere kan ganteng
pisan.
Wis mari merikso, doktere ngomong ngene, ”Waduh Ning, yo pantes
bayek sampeyan kuru, wong sampeyan iku gak ndhuwe susu.”
Jare Yuk Jah, ”Dhudhuk aku sing nyusoni pak dokter ”.
”Lha sopo maneh lho ? .” doktere bingung.
”Aku iki ewange . .”
Senin, 04 Mei 2009
Asmuni
Bunali lagi kulak sandal nang pasar. Moro-moro onok arek marani Bunali.
”Lho sampeyan iki Asmuni Srimulat yo?” takok arek mau.
”Dhudhuk !. Ngawur ae.!!” jarene Bunali.
”Ojo mbujuki aku tah. Sampeyan mesti Asmuni!” jarene arek mau
ngeyel.
Bolak-balik Bunali negesno lek dheke dhudhuk Asmuni Srimulat, tapi
arek mau tetep ae ngotot gak percoyo. Ndhik endhi ae Bunali ditututi
ambek arek iku mau.
Mergo mangkel, akhire Bunali ngiyakno, cik arek iku ndang ngalih.
”Yo wis tak akoni aku pancene Asmuni Srimulat!. Kate lapo kon !!”
”Tapi kok gak mirip blas yo?” jare arek mau ambek nginclik.
”Lho sampeyan iki Asmuni Srimulat yo?” takok arek mau.
”Dhudhuk !. Ngawur ae.!!” jarene Bunali.
”Ojo mbujuki aku tah. Sampeyan mesti Asmuni!” jarene arek mau
ngeyel.
Bolak-balik Bunali negesno lek dheke dhudhuk Asmuni Srimulat, tapi
arek mau tetep ae ngotot gak percoyo. Ndhik endhi ae Bunali ditututi
ambek arek iku mau.
Mergo mangkel, akhire Bunali ngiyakno, cik arek iku ndang ngalih.
”Yo wis tak akoni aku pancene Asmuni Srimulat!. Kate lapo kon !!”
”Tapi kok gak mirip blas yo?” jare arek mau ambek nginclik.
Senin, 27 April 2009
Diuber Celeng
Sore-sore mari mulih angon, Bunali pethuk ambek Brudin.
”Waras ta !! ” jare Brudin ndhik Bunali.
”Waduh dino iki aku meh mati disruduk celeng ” jare Bunali.
”Lho kok isok ngono, yok opo ceritone ?” jare Brudin.
”Mau awan iku aku pethuk celeng, terus tak garai, tak kileni ambek
pring dhadhak nguamuk. Aku diuber-uber katene disrudhuk, untunge iku
celenge bolak-balik tibo kepleset, dhadhi aku sempet menek wit klopo”.
jare Bunali.
”Waduh cik sereme, lek aku sing ngalami wis pucet kepuyuh-puyuh gak
karuan” jare Brudin.
”Lho, aku iyo ngono, kon pikir celenge kepleset opo ?”
”Waras ta !! ” jare Brudin ndhik Bunali.
”Waduh dino iki aku meh mati disruduk celeng ” jare Bunali.
”Lho kok isok ngono, yok opo ceritone ?” jare Brudin.
”Mau awan iku aku pethuk celeng, terus tak garai, tak kileni ambek
pring dhadhak nguamuk. Aku diuber-uber katene disrudhuk, untunge iku
celenge bolak-balik tibo kepleset, dhadhi aku sempet menek wit klopo”.
jare Bunali.
”Waduh cik sereme, lek aku sing ngalami wis pucet kepuyuh-puyuh gak
karuan” jare Brudin.
”Lho, aku iyo ngono, kon pikir celenge kepleset opo ?”
Kamis, 23 April 2009
Mo Limo
Mari dikelamuti pedhet, Togog dilapurno nang polisi ambek bapake Romlah.
Ambek polisine Togog terus dilebokno penjara.
Tibake penjarane wonge sangar-sangar, brewokan, dempal-dempal akeh
tatone. Isine kiro-kiro satus, onok preman, jagal, bromocorah, korak lan
sak panunggalane.
Togog malih wedhi, opo maneh durung tau mlebu penjara. Pas wayahe
antri mangan, Togog mulai oleh konco.
”Awakmu wong anyar yo ?” jare konco anyar iku.
”Iyo . . .” jare Togog.
”Wis gak usah pusing, ndhik penjara iku malah enak. Mangan ditanggung,
klambi dijatah, turu gak mbayar. Opo maneh ndhik penjara iki
awakmu isok nglakoni sing jenenge Mo Limo sak tuwukmu.” jare koncone
Togog.
”Lho cik enake. Opo ae acarane ndhik kene ? takon Togog.
”Bengi iki malem Senen, acarane maling. Kabeh Napi ndhik kene saling
copetcopetan. Lha dhuwike bakal digawe main malem Seloso sisuk.
Awakmu arek anyar kudhu isok nyopet dhuwik sing akeh, mergone biasane
arek anyar sing dikongkon dhadhi bandare ”, jare koncone Togog.
”Oo gak masalah iku, ndhik kampung aku tau dhadhi bandar buntutan.
Tapi lek digerebeg polisi yok opo ?” jare Togog.
”Katene digerebeg yok opo maneh, wong awakmu wis ndhik penjara.
Lha malem Rebone iku acarane minum. Biasane arek anyar koyok awakmu
dikongkon ngentekno bir limang botol”, jare koncone Togog.
”Oo gak masalah iku, sepuluh botol ae sik kuat aku” jare Togog.
”Mari ngono, malem Kemise iku acarane madhat. Pokoke sembarang
onok, ganja, sabu-sabu, heroin, sak tuwukmu”, jare koncone Togog.
”Wah tepak wis, lek aku senenge sabu-sabu. Tapi lek kecekel polisi yok
opo ?”, jare Togog.
”Lek awakmu nyabu ndhik hotel, pasti digerebeg terus dilebokno penjara.
Lha wong awakmu wis ndhik penjara, katene dilebokno endhi maneh.
Wis tah, pokoke aman.” jare koncone Togog.
”Wah sip lek ngono. Lha malem Jum’at acarane opo ? jare Togog.
”Awakmu homo tah dhudhuk ?” takon koncone Togog.
”Ngawur ae, aku iki normal rek !!! ” jare Togog.
”Wah berat iki cak ”, jare koncone Togog.
”Lho opoko masalae ? ” takon Togog.
”Soale malem Jum’at, malem Sabtu ambek malem minggu iku acarane
madhon. Lha biasane arek anyar iku sing dhadhi wedhoke ”.
Ambek polisine Togog terus dilebokno penjara.
Tibake penjarane wonge sangar-sangar, brewokan, dempal-dempal akeh
tatone. Isine kiro-kiro satus, onok preman, jagal, bromocorah, korak lan
sak panunggalane.
Togog malih wedhi, opo maneh durung tau mlebu penjara. Pas wayahe
antri mangan, Togog mulai oleh konco.
”Awakmu wong anyar yo ?” jare konco anyar iku.
”Iyo . . .” jare Togog.
”Wis gak usah pusing, ndhik penjara iku malah enak. Mangan ditanggung,
klambi dijatah, turu gak mbayar. Opo maneh ndhik penjara iki
awakmu isok nglakoni sing jenenge Mo Limo sak tuwukmu.” jare koncone
Togog.
”Lho cik enake. Opo ae acarane ndhik kene ? takon Togog.
”Bengi iki malem Senen, acarane maling. Kabeh Napi ndhik kene saling
copetcopetan. Lha dhuwike bakal digawe main malem Seloso sisuk.
Awakmu arek anyar kudhu isok nyopet dhuwik sing akeh, mergone biasane
arek anyar sing dikongkon dhadhi bandare ”, jare koncone Togog.
”Oo gak masalah iku, ndhik kampung aku tau dhadhi bandar buntutan.
Tapi lek digerebeg polisi yok opo ?” jare Togog.
”Katene digerebeg yok opo maneh, wong awakmu wis ndhik penjara.
Lha malem Rebone iku acarane minum. Biasane arek anyar koyok awakmu
dikongkon ngentekno bir limang botol”, jare koncone Togog.
”Oo gak masalah iku, sepuluh botol ae sik kuat aku” jare Togog.
”Mari ngono, malem Kemise iku acarane madhat. Pokoke sembarang
onok, ganja, sabu-sabu, heroin, sak tuwukmu”, jare koncone Togog.
”Wah tepak wis, lek aku senenge sabu-sabu. Tapi lek kecekel polisi yok
opo ?”, jare Togog.
”Lek awakmu nyabu ndhik hotel, pasti digerebeg terus dilebokno penjara.
Lha wong awakmu wis ndhik penjara, katene dilebokno endhi maneh.
Wis tah, pokoke aman.” jare koncone Togog.
”Wah sip lek ngono. Lha malem Jum’at acarane opo ? jare Togog.
”Awakmu homo tah dhudhuk ?” takon koncone Togog.
”Ngawur ae, aku iki normal rek !!! ” jare Togog.
”Wah berat iki cak ”, jare koncone Togog.
”Lho opoko masalae ? ” takon Togog.
”Soale malem Jum’at, malem Sabtu ambek malem minggu iku acarane
madhon. Lha biasane arek anyar iku sing dhadhi wedhoke ”.
Senin, 20 April 2009
Maling
Mari ngunci kandang sapi, Sutaji mergoki onok arek menek ondho katene
mlebu kamare Romlah.
Ambek Sutaji, ondhone digedrok-gedrok sampek malinge ceblok. Mari
ngono, malinge diseret dilebokno kandang ndhik mburi omah.
Mari klambine dicopoti kabeh, malinge iku mau dicancang nang cagak.
”Kapokmu kapan !!, mene isuk tak lapurno juraganku, saiki turuo ae
sing kepeNak” jare Sutaji.
Isuke Sutaji ngejak bapake Romlah marani maling sing dicancang Sutaji.
Bareng diparani tibake malinge semaput, awake pucet, peok, ambune
basin, ambek dhodhone abhang kabeh.
”Lho Ji, iki Na Togog sing mbiyen nginceng anakku. Waduh saknone
arek iki Ji, mari kon kelamuti tah Ji ?”.
”Lha lapo aku ngelamuti maling !!!, sampeyan takokno dhewe Nang
areke”. Mari diguyang banyu, malinge tangi maneh.
”Opoko kon iku Le?” jare Bapake Romlah.
”Ampun Pak... sak wengi aku bengok-bengok gak onok sing nulungi.
Pedhet sampeyan iku gak onok mboke tah ?”.
mlebu kamare Romlah.
Ambek Sutaji, ondhone digedrok-gedrok sampek malinge ceblok. Mari
ngono, malinge diseret dilebokno kandang ndhik mburi omah.
Mari klambine dicopoti kabeh, malinge iku mau dicancang nang cagak.
”Kapokmu kapan !!, mene isuk tak lapurno juraganku, saiki turuo ae
sing kepeNak” jare Sutaji.
Isuke Sutaji ngejak bapake Romlah marani maling sing dicancang Sutaji.
Bareng diparani tibake malinge semaput, awake pucet, peok, ambune
basin, ambek dhodhone abhang kabeh.
”Lho Ji, iki Na Togog sing mbiyen nginceng anakku. Waduh saknone
arek iki Ji, mari kon kelamuti tah Ji ?”.
”Lha lapo aku ngelamuti maling !!!, sampeyan takokno dhewe Nang
areke”. Mari diguyang banyu, malinge tangi maneh.
”Opoko kon iku Le?” jare Bapake Romlah.
”Ampun Pak... sak wengi aku bengok-bengok gak onok sing nulungi.
Pedhet sampeyan iku gak onok mboke tah ?”.
Langganan:
Postingan (Atom)